Indonesië – Het is al mei…

Mijn hoofd lijkt te overstromen. Hij zit vol met herinneringen en belevenissen en elke dag komen er nieuwe bij. Hoe ga ik dit ooit allemaal onthouden?! Gelukkig heb ik een soort dagboek waar ik elke dag een uitgebreid dagverslag in schrijf, zodat ik dingen niet ga vergeten. Ook erg handig om te gebruiken voor het schrijven van een blog, want afgelopen maandag, de eerste dag van week 3, lijkt alweer zo lang geleden.

Op maandag beginnen ze op school altijd met een ceremonie. Daar schreef ik al over in mijn vorige blog dus daar ga ik niet verder over uitweiden. We zijn deze week ook maar gewoon een halfuurtje later naar school gegaan, omdat je het na twee keer meegemaakt te hebben het ook wel gezien hebt. Wij zijn de dag op school begonnen met een gymles. Deze week werden de leerlingen becijferd voor hun radslag en handstand. De meiden hoefden niet de ‘normale’ handstand te doen, maar moesten in het lokaal op hun hoofd staan, omdat dat zogenaamd makkelijk zou zijn. Nou, Rieke en ik waren een klein beetje in shock. Op je hoofd staan is juist veel moeilijker dan de handstand en kost je ook veel meer kracht. Wij hebben ze maar de handstand tegen de muur geleerd. Dat kenden ze hier blijkbaar niet, want om eerlijk te zijn lukte het bij vrijwel niemand. Wel hadden we veel lol en dat is natuurlijk ook belangrijk!

’s Middags waren we vrij dus zijn we weer naar de markt gegaan. Opnieuw een hele belevenis en veel fotogenieke momenten.

 

blog 4 foto 1
We ontdekten dit super schattige poesje. Als we wilden mochten we hem zo meenemen, dan zouden we zelfs een gratis plastic tasje krijgen om hem in te doen! :O

blog 4 foto 2

Op dinsdag beginnen we de dag met Engelse praktijklessen. We hebben eigenlijk weer hetzelfde gedaan als vorige week: een soort rollenspel waarbij de leerlingen de receptionisten waren en wij de hotelgasten. Dit keer moesten we klachten indienen bij ze. In de middag waren de kinderen van de lifeskills er weer. Nadat ze hun gewone programma hebben gevolgd, hebben wij trefbal met ze gedaan. Ze hadden het nog niet helemaal door hoe het moest, maar ze hadden in ieder geval wel lol.

 

blog 4 foto 6
Nudini, Ana en Susi

Dinsdag vonden we alle twee een erg leuke dag. We krijgen een steeds betere band met de SMK leerlingen en de kinderen van de lifeskills. Vooral met de SMK leerlingen, ze durven steeds meer Engels te spreken  en maken ook grapjes met ons. Astrid vertelde tijdens de Engelse les dat dit haar laatste keer was dat ze mee deed (ze gaat vandaag weer terug naar Nederland), dus het was tijd voor een groepsfoto. Erg leuk! En ineens wilden heel veel leerlingen op de foto dus het liep een beetje uit op een ‘fotoshoot.’

blog 4 foto 4
De groepsfoto’s met Astrid, ze vonden het erg jammer om afscheid te nemen…

 

blog 4 foto 5

Onze koningsdag was veel warmer dan die van jullie, maar veel minder feestelijk. We zijn samen met de social workers naar de kampungs gegaan om kinderen te bezoeken. Het eerste huisje dat we bezochten leek bijna van ellende in elkaar te storten. Het meisje dat er woont is eventueel een nieuwe ‘kandidaat’ voor de lifeskills. Ze woont er samen met haar oma, haar moeder werkt in Arabië. Jammer genoeg was ze niet thuis dus hebben we haar niet kunnen ontmoeten.

blog 4 foto 7

Als tweede hebben we Susi, zij bezoekt ook de lifeskills, bezocht. We moesten even slikken toen we zagen hoe zij woont: samen met haar moeder, oma en zus in een heel klein huisje. Ze hebben sinds kort gelukkig van de overheid een nieuw dak en betonnen muren gekregen, maar ruimte is er vrijwel niet. Hartverscheurend, echt waar. Ik denk dat ik het blijf zeggen, je kunt niet met woorden beschrijven om te zien hoe deze kinderen moeten leven. Je moet het zelf zien, ruiken en ervaren…

blog 4 foto 8

Als  laatste zijn we naar twee meisjes van 7 en 12 jaar gegaan die slachtoffer zijn geworden van een tragisch familiedrama. Hun vader heeft hun moeder op gruwelijke wijze vermoord en de meisjes zijn degenen die hun moeder als eerst hebben gevonden. Daarna heeft de politie hun vader neergeschoten. Ze zijn dus in een klap wees geworden. Nu wonen ze bij hun oom en tante in huis, maar die hebben ook veel kinderen. Er wordt daarom op kosten van de overheid een nieuw huisje gebouwd op hetzelfde terrein voor de meisjes, waar ze zich terug kunnen trekken en kunnen slapen. De mensen zijn heel gastvrij en we hebben gezellig thee bij ze gedronken. We hebben de meisjes ook ontmoet. Ze zien eruit als ‘normale’ kinderen, maar dat zullen ze nooit meer zijn of worden na alles wat ze nu al hebben meegemaakt. Elke nacht hebben ze nachtmerries. Gelukkig heeft Anak Bangsa een sponsor voor ze gevonden, zodat ze toch naar school kunnen en een ‘normaal’ leven kunnen leiden.

 

blog 4 foto 9
Thee drinken op de Indonesische manier: thee met veel suiker zittend in de kleermakerszit op de grond.

Donderdag ben ik alleen naar school gegaan, want Rieke was ziek. Ik heb weer in de gymles geholpen met het becijferen van radslagen en handstanden en met de meiden een handstand tegen de muur geoefend. De school heeft een nieuwe docente Engels aangenomen en ik mocht de eerste les meedoen. Ze is echt heel erg goed en de leerlingen lijken haar ook leuk te vinden. Ze moesten zich allemaal voorstellen en het later op papier zetten. Ik heb me maar als een van de leerlingen gedragen en ook een stukje over mijzelf op papier gezet. Het was ontzettend gezellig met iedereen en we hebben erg gelachen.

Ook bij de lifeskills was het erg gezellig. Omdat het afscheid van Astrid plaats vond, gingen de gewone lessen niet door. Dat afscheid hadden ze zo leuk gedaan! Eerst heeft Pandu, het kleinste jongetje, een toespraak in het Engels voorgelezen aan Astrid. Daarna heeft de groep een lied voor haar gezongen en vervolgens Kiki nog een stukje solo. Als laatste heeft Jill Astrid nog toegesproken en hebben we een groepsfoto gemaakt.

 

blog 4 foto 10
Het afscheid van Astrid. Rechtsonder zie je Astrid met de meisjes die ze naailes heeft gegeven. Hun bermuda’s zijn allemaal af!

 

Toen was de derde schoolweek alweer voorbij en brak ons vierde weekend aan. De vrijdag hebben we doorgebracht op het strand in Kuta. Daar rij je in zo’n 40 minuten heen op de scooter. Even een lekker dagje ontspannen en genieten van zon, zee, strand.

Gisteren hadden we een drukkere planning. We zijn rond half tien samen met Pino (counselor bij Anak Bangsa) en een vriend van hem richting de watervallen gereden. Het was een prachtige tocht van een halfuurtje door rijstvelden en heuvels. Ongelofelijk, wat is het toch een groen land. Vanaf de ingang van het ‘National Geopark Rinjani’ zijn we naar de eerste waterval gelopen. Onderweg kwamen we al apen tegen, echt zo leuk om te zien. We hadden echt een jungle gevoel door alle geluiden die we hoorden en alle vegetatie om ons heen.

blog 4 foto 15

Vanaf Benang Setokel zijn we naar de tweede waterval gelopen, de Benang Kelambu. Deze waterval was nog imposanter dan de eerste. Het leek alsof het water uit een muur bedekt door groen kwam stromen. We hadden enorm veel lol met de jongens en hebben superveel leuke foto’s gemaakt.

blog 4 foto 12

blog 4 foto 11

Daarna zijn we doorgereden naar een dorpje (ik ben de naam vergeten) waar je heel veel apen had die je ook kon voeren. Wat hilarisch zeg! Het was ook wel een leuk dorpje om te zien, want het was erg hindoeïstisch. We hebben daar gezwommen in een zwembad met ijskoud bergwater. Nou, de rit naar huis was dus erg koud, omdat onze kleren koud en nat waren en het ook nog eens begon te regenen. We hebben denk ik zo’n 20 minuten geschuild, maar het bleef maar gieten. Door en door nat (en koud) kwamen we aan in het droge Praya. We hebben zelfs onze dikke truien aangehad die avond…

blog 4 foto 13

Vandaag nemen we afscheid van Astrid. We gaan haar wel missen hoor! We hebben het heel gezellig met elkaar gehad en ze was soms ook onze tolk. Ze kan namelijk een beetje Indonesisch spreken. Hopelijk houden we contact met elkaar.

Het is 1 mei. Apart dat we hier al bijna een maand zitten. We zeiden vanmorgen al tegen elkaar dat de tijd veel te snel gaat, helemaal als we terug kijken op de maand april, die ging ook al zo snel. Om te huilen eigenlijk, want we genieten zo erg hier. Achja, we kunnen het natuurlijk ook positief bekijken. We kunnen nog een dikke maand genieten van dit prachtige land en hoeven nog ‘lang’ niet naar huis!

 

2 gedachten over “Indonesië – Het is al mei…

  1. Ik keek al met verlangen uit naar je volgende blog, en het is weer
    een verhaal geworden dat me heel aanschouwelijk vertelt wat jullie allemaal beleven. En wat een prachtige foto’s!
    Het zal een fijn gevoel geven dat je iets voor die kinderen kunt betekenen. Gods Zegen gewenst!
    Liefs, oma

    Geliked door 1 persoon

  2. Geweldig verhaal ; prachtige foto,s . Ik ben een gepensioneerde man die met vriendin en 3 kinderen in Sumatra / Lake Toba woont . Jill is ook een kennis van mij uit Ommen , waar ik lang heb gewoond .Mijn (pleeg ) kinderen zijn 12 / 16 en 22 en hadden ook weinig toekomst ; ik heb de studie van alle 3 gefinancierd , en ben er trots op dat de jongste de beste leerling van haar klas is en de 2 anderen volgend jaar afstuderen , waarbij de oudste vanwege haar resultaten een beurs in Maleisie heeft gekregen . Ik blijf er op hameren dat voor mij het beheersen v/d Engelse taal een prioriteit is ; de arbeids markt in Indonesie is belabberd , maar in Maleisie zijn veel meer mogelijkheden . Bijna alle grote multinationals hebben daar een vestiging , en behalve werk bieden ze ook vervolgopleidingen . Ook de salariering is veel beter , wat betekent dat het thuisfront hier ook van profiteert . De weg is lang en niet makkelijk ; helaas spelen corruptie en nepotisme hier nog steeds een hoofdrol , en wie hier niet in meegaat wordt gelijk gestraft door geweigert te worden op een goede school / universiteit en de cijferlijst wordt bepaald aan de hoeveelheid rupia,s die de docent onder tafel toegeschoven krijgt…Ik hoop gauw weer eens iets van jullie te horen , want er is toch wel een gebrek aan positieve berichten. Groeten aan Jill en tot horens…

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: