Indonesië – Ons afscheid

Misschien dachten jullie wel dat ik het zat was om iedere week een nieuwe blog te schrijven en te plaatsen, aangezien er afgelopen weekend geen is verschenen. Maar ik dacht, laat ik het een keer iets anders doen: in plaats van een één weekverslag heb ik een twee wekenverslag gemaakt. Omdat het schooljaar hier ook ten einde loopt, zijn ze op school lessen en dingen aan het afronden, net als bij de lifeskills. We hebben eigenlijk wat minder meegemaakt dan de voorafgaande weken. Vorige week had ik last van mijn buik en kon ik eigenlijk niet al te ver weg van de wc. Daarom was het maar goed dat we vorige week maandag niets te doen hadden op school en thuis konden ontspannen. Woensdag ging het eigenlijk echt weer wat beter.

Ondanks dat ik dinsdag niet fit was, ben ik wel naar school geweest, maar weer konden we niet echt in de lessen helpen. Gelukkig had de nieuwe docente Engels een leuk idee. We mochten in klas B een spel met de leerlingen doen, omdat er geen docent was op komen dagen. Dat is hier trouwens echt heel normaal. We hebben de leerlingen het uitbeeldspel aangeleerd. De klas werd verdeeld in groepjes en om beurten moest een groepslid voor de klas een woord uitbeelden. De andere groepjes moesten dan raden wat het was, uiteraard in het Engels. Nou, ze waren toch enthousiast! Degene die het hardste schreeuwde, mocht het antwoord zeggen.

blog 8 foto 1

De social werkers hebben al hun bezoekjes afgerond, dus op woensdag hadden we geen programma. We zijn daarom een dagje naar het strand in Kuta gegaan, waar we lekker hebben gezwommen en in de zon hebben gelegen. Donderdag hebben we bij de sportles gekeken. Dat was dit keer niet een normale sportles, maar een theorieles. Een theorieles over zwemmen. Best lastig om je leerlingen zwemmen te leren als er nergens in de buurt water is. Het was voor ons best saai om daar bij te zijn, want we verstonden er helemaal niks van. Daarna hebben we een Engelse les bijgewoond van de nieuwe Engelse docente die, ik blijf het zeggen, erg goed is. Op het laatst doet zij altijd een spel met de leerlingen, maar deze dag waren ze zo druk dat ze het spel helemaal hadden verpest. Ze kregen flink op hun kop van haar en moesten vervolgens weer stil zitten om theorie te behandelen.

In de middag waren er lifeskills, maar ook daar hadden ze geen programma, omdat het de één na laatste keer was. We zijn even met Pino meegegaan om een van de leerlingen te bezoeken die niet meer naar school komt. Dat was even een afwisseling, maar toen we weer terug waren, hebben we heel gezellig gekletst met de leuke mensen van de lifeskills. Het besef dat we bijna weg moeten, wordt steeds groter, ook bij hen.

Vrijdag brak ons laatste weekend aan. Beide dagen zijn we op onze scooter naar Kuta gereden om daar voor de laatste keren te genieten van zon, zee en strand in Lombok. Het deed zelfs een beetje pijn om afscheid te nemen van dit fijne, rustgevende stadje aan de zuidkust van dit prachtige eiland.

We hadden in het begin van onze tijd hier Rizal, het hoofd van de school, al beloofd om een keer naar zijn dorp te komen om de kinderen daar Engelse les te geven. Afgelopen zondag zijn we opgehaald door Abdurrachman, de handvaardigheidleraar die in hetzelfde dorp woont, opgehaald. Ze wonen in een heel rustgevend, liefelijk dorpje midden tussen de rijstvelden. Het was zo fijn stil daar, je hoorde nauwelijks scooters. Rachman is drie maanden geleden begonnen met de Engelse lessen. In eerste instantie werden die in zijn eigen huis gegeven, maar al snel was die veel te klein. Nu houden ze de lessen in hun dorpshuis. Niet dat die heel groot is, maar er is daar meer ruimte dan in het huis. Er zijn twee groepen die Engels krijgen: de juniors (de basisschoolkinderen) en de seniors (leeftijd varieert van 16 tot 24). Wij dachten dat we de jongere kinderen les moesten geven, dus hadden we onze les daarop aangepast. Toen we daar aankwamen bleek dat we de ouderen les moesten geven. We moesten even slikken, maar uiteindelijk is het heel goed gegaan. Eerst hebben we ze de namen van de lichaamsdelen aangeleerd. Daarna hebben we drie spellen gedaan: het uitbeeldspel, galgje en een doorgeefspel. Dat laatste spel vond ik persoonlijk heel erg leuk. Iedereen moest in een kring zitten en een voorwerp doorgeven. Degene met het voorwerp moest een woord verzinnen, bijvoorbeeld mother. De volgende moest vervolgens een woord zeggen die met de laatste letter van het vorige woord begon, in dit geval met de letter r. Ondertussen liep de timer. Na één minuut ging er een timer af. Degene die het voorwerp in zijn handen had, was de verliezer en moest een opdracht doen. Ze konden kiezen uit 10 push-ups, dansen of een liedje zingen.

blog 8 foto 2

Rachman heeft naast de Engelse lessen ook een ander initiatief opgericht, namelijk ‘keep Lombok green.’ Samen met zijn dorpsgenoten verzameld hij afval waar hij vervolgens allerlei dingen van maakt. Echt waar, ze vlechten hele manden van oud plastic. En het ziet er leuk uit! Ja, ik heb echt respect voor deze jongen, hij is echt een voorbeeld van een wereldverbeteraar met oog voor de natuur (eigenlijk alles) om zich heen.

blog 8 foto 3

Afgelopen maandag hebben we weer sinds een paar weken de Engelse les bijgewoond van de leraar die altijd op maandag Engels geeft. Ik weet nog steeds zijn naam niet en kan hem ook niet onthouden op de een of andere manier. Hij had de leerlingen een verhaaltje in het Indonesisch gegeven die ze vervolgens in het Engels moesten vertalen. Wij mochten hun werk corrigeren. We merken echt dat het niveau van de leerlingen in de twee maanden tijd dat wij mee hebben gedaan in de lessen echt beter is geworden. Ze hebben ook veel meer zelfvertrouwen gekregen over hun Engels en durven ook veel meer Engels te praten. Het voelt goed om te zien dat er zo’n verandering heeft plaatsgevonden.

Dinsdag was vond het jaarlijkse uitje met de kinderen van de Lifeskills plaats. We zijn met alle kinderen in bemo’s (typisch Indonesische busjes) naar een winkelcentrum in Mataram gereden waar de bioscoop was. Meer dan de helft van de kinderen is naar de film gegaan, de andere helft heeft in een speelhal gespeeld. Nouja, ik noem het eigenlijk een soort van overdekte kermis. Ze hebben echt veel lol gehad en echt genoten.

blog 8 foto 4

blog 8 foto 5

Dit winkelcentrum is spiksplinternieuw en heeft de ‘nieuwste’ snufjes, zoals roltrappen en de handdrogers in de toiletten. Nou, de kinderen wisten niet wat ze zagen. Die hadden dat nog nooit in hun hele leven gezien. Dat kunnen wij ons toch niet voorstellen?!

blog 8 foto 6

 

 

Wij zijn een klein beetje dom geweest met het boeken van de tickets, want we zijn in totaal 64 dagen weg, maar ons visum is maar 60 dagen geldig. Voor de laatste vier dagen moesten wij hem dus verlengen. Dat leek eerst een probleempje, omdat wij bij de douane ons uitreispapiertje niet hebben gekregen. Uiteindelijk is dat opgelost en gisteren zijn we na een interview, wat foto’s, onze vingerafdrukken en een paar uur wachten een nieuw visum rijker. Gelukkig maar, want morgen hopen we Lombok te verlaten om naar Bali te gaan en daar hebben we ons  paspoort uiteraard voor nodig.

Daarom moesten we vandaag afscheid nemen op school waar we best wel een beetje tegenop zagen. In de twee maanden tijd dat we hier zijn, zijn we zoveel om iedereen gaan geven. Dag na dag hebben we de leerlingen steeds beter leren kennen en zij ons ook. We zijn echt vrienden met ze geworden. Ze hadden een hele afscheidsceremonie voorbereid, waarin heel veel lieve woorden tegen ons zijn gezegd. We moesten  de brokken in onze kelen met moeite wegslikken, want wat gaan we deze geweldige mensen missen zeg! We willen hier nog zo graag langer blijven. Een paar meiden hebben een traditionele dans opgevoerd. Echt prachtig om te zien! Ja, we voelden ons echt speciaal en in het zonnetje gezet. We hebben ook hele leuke cadeaus gekregen als aandenken aan onze tijd hier. Wel echt apart dat we morgen weggaan en voorlopig niet meer terugkomen. Ik zeg voorlopig, want we willen echt heel graag nog een keer terug.

blog 8 foto 7

Ook wij hadden een ‘cadeau’ voor de leerlingen, namelijk een filmpje met foto’s van de leerlingen. We vonden het zo leuk om te zien hoe ze erop reageerden en hebben er echt van genoten om het filmpje te laten zien. Jullie krijgen hem ook nog een keer te zien, eerst moeten we hem op YouTube uploaden.

Ja, ik denk dat dit de laatste blog is die ik schrijf in Indonesië. Als ik weer op Nederlandse bodem ben, zal ik nog een laatste blog schrijven over onze tijd in Bali en de terugreis die de categorie ‘Indonesië 2016’ af zal sluiten (raar om het woord afsluiten te gebruiken)…

blog 8 foto 8

4 gedachten over “Indonesië – Ons afscheid

  1. Het zit er bijna op! Je hoefde je niet te vervelen .Als elke dag weer nieuwe verrassingen brengt vliegen die twee maanden voorbij.
    Afscheid nemen is natuurlijk niet leuk maar straks thuiskomen zal toch wel weer fijn zijn! Je hebt wat meegemaakt dat je nooit meer zal vergeten. Mooi dat je ook kon zien dat de lessen resultaat gehad hebben, daar ging je tenslotte voor!
    Ik heb genoten van alle verslagen en foto’s. Zo maakte ik alles mee.
    Ik zal je wekelijkse blogs missen!
    Nog een paar fijne dagen op Bali en dan hier weer welkom!
    Liefs, oma

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: