The Ireland diary

Wat een belevenis, wat een uitzicht, wat een natuur, wat een mooi stukje aarde!

20 juli 2017, Galway – Ierland

Na maanden voorbereidingen treffen, dromen over en uitkijken naar het moment van vakantie, begon het Ierland-avontuur van Annemarije en mij vandaag op Schiphol. We ontmoetten elkaar bij de uitgang van het station. Aangezien Schiphol aangaf dat het vandaag een van de drukste dagen in het jaar zal zijn, waren we ruim van te voren aanwezig. Achteraf waren we iets te vroeg, want we konden onze bagage nog niet eens droppen. Daarom hebben we eerst maar even genoten van koffie bij de Starbucks. Althans, Annemarije’s moeder en ik dan. Annemarije dronk geitenmelk, want ze was heel misselijk en het enige waar ze zin in had was geitenmelk.

Het was eindelijk tijd om onze bagage in te checken. Wat moesten we nog wennen aan die zware rugzakken zeg! Beiden waren zo rond de 11 kilo. Ik zag al op tegen onze geplande hiketocht: dan is je Camelback ook nog eens gevuld, dus dan loop je met zo’n 14 à 15 kilo op je rug gemiddeld 20 kilometer op een dag…

501.jpg

Het bagage inchecken ging heel goed. Onze tassen zaten netjes onder de 15 kilo. Door de douane ging ook heel goed. Wij hadden geen problemen, Annemarije’s ene schoen wel. Kennelijk dachten ze dat die heel gevaarlijk was, want hij moest nog door een extra controle. Ach, we konden er wel erg om lachen.

We hadden niet heel veel tijd meer voordat we het vliegtuig in moesten. Daarom hebben we snel wat eten en drinken gekocht en zijn we daarna richting de gate gegaan.

508.jpg

De vlucht ging heel snel. Met anderhalf uur stonden we al in Dublin. Toen stonden we voor een grote uitdaging: op zoek naar de goede bus die ons naar de andere kant van Ierland zou brengen. Alhoewel, ik dacht dat het een uitdaging was, maar dat viel heel erg mee. We vonden het vrijwel gelijk zonder problemen. Hup, tassen in het bagageruim van de bus en wij settelden ons bovenin voor een drie-uur durende busrit naar de havenstad Galway.

In Galway kwamen wij erachter dat onze eerste overnachtingsplek tegenover het busstation lag. Wij blij! Nadat we onze spullen hadden gedropt, zijn we richting het centrum gelopen op zoek naar een plekje waar we wat konden eten. We maakten voor het eerst kennis met de Ierse vriendelijkheid en gastvrijheid en de vele kleuren in de stad.

DSC04364

DSC04358

De inwoners van Galway zijn trots op hun stad. Dat hebben we wel gemerkt aan hoe ze over de stad vertellen. Dublin is de hoofdstad van Ierland, maar wat hen betreft is Galway de echte hoofdstad.

DSC04373

We hebben heerlijk gegeten en zijn weer rustig teruggelopen naar onze Airbnb. Voor morgen hebben we een bustoer richting de Cliffs of Moher op ons programma.

21 juli 2017, Galway – Ierland

We werden wakker, keken naar buiten en zagen regen. Heel veel regen. Gelukkig zouden we de hele dag in de bus zitten, droog en wel, en toch nog veel van de omgeving zien. De eerste stop van de bustoer was bij Aillwee caves. Omdat wij de bustoer deden, konden wij met korting een rondleiding door de grotten krijgen. Dat hebben daarom ook maar gedaan. We konden helaas niet de hele grot door lopen: het regende de hele tijd wat ervoor zorgde dat er én een waterval in de grot was die er normaal zomers niet is én het diepste gedeelte ondergelopen was met water (dat ook maar bleef stijgen). Eigenlijk was het ook weer een hele belevenis, want het is dus vrij uniek dat er binnenin zo veel water was.

Als je aan het Ierse weer denkt, denk je waarschijnlijk aan heel veel regen. Toch is het zomers niet heel gebruikelijk dat het zó veel regent. De gids gaf aan dat hij het in tijden niet zo erg had gezien. Het was ook echt heel erg: weilanden veranderden in meren, omdat het water niet weg kon zakken vanwege de rotsbodem en wegen werden afgesloten, omdat ze veranderd waren in rivieren.

DSC04410

Toch hadden we geluk. Toen we eindelijk bij de kliffen waren aangekomen, was het droog. Gewoon droog (oké, op af en toe een drupje na dan). Maar wat zijn die kliffen prachtig! Je voelt je zo klein als je erover heen loopt. Vooral als je naar beneden kijkt, naar de ruisende zee.

DSC04422

Het was er koud, mistig, nat en het waaide heel hard. Maar ondanks al deze ‘slecht weer elementen’ hebben we enorm genoten. Wat een belevenis, wat een uitzicht, wat een natuur, wat een mooi stukje aarde!

DSC04445
O’Brien’s tower

Na een uurtje te hebben rondgelopen bij de kliffen, vervolgde de bustoer zich richting de Atlantic Coast Drive. Deze weg loopt helemaal langs de westkust van Ierland en is de langste kustroute van de wereld. Hij leidt je langs de mooiste natuur en de gaafste plekken. Onderweg stopten we op een plek met een bijzondere, rotsachtige bodem. Het is een beetje lastig uitleggen, maar gelukkig bestaat er zoiets als een foto.

DSC04478
The Burren

DSC04489

De laatste stop was bij het Dunguaire Castle in het kustplaatsje Kinvara. Het was wel een leuk kasteeltje, maar verder niet heel bijzonder. Het uitzicht was vooral heel mooi.

DSC04505

DSC04522

Rond 18:00 uur waren we weer terug in Galway. Daar hebben we in de stad ergens wat gegeten. Daarna zijn we gelijk weer teruggegaan naar onze Airbnb, want we wilden op tijd naar bed. Morgen begint onze vierdaagse hiketocht en daar willen we fit voor zijn!

22 juli 2017, Maam – Ierland
Hikedag 1: Oughterard – Maam (24 km)

Vroeg uit bed, tas inpakken, stevig ontbijten, Camelbacks vullen, bergschoenen aan en gaan. Dit was zo ongeveer ons standaard ochtendritueel, in ieder geval vier dagen lang. Onze wandeling begon in het plaatsje Oughterard. Om daar te komen, moesten we eerst met de bus. Uiteraard had de bus vertraging, dus konden we pas een half uur later aan de wandeling beginnen dan gepland.

DSC04579

Het begin van de wandeling vond ik best zwaar. Het lukte me niet echt om erin te komen. Ik had erg last van mijn tas en voelde al heel snel irritatieplekken op mijn voeten. Na de eerste 6 kilometer moest ik al blaren tapen. Gelukkig ging het na de eerste stop al een stuk beter. Na een hele tijd over asfalt te hebben gelopen, was er na 10 kilometer eindelijk wat meer uitdaging. We gingen richting het bos en omdat de bodem moerassig was, hadden ze overal houten planken neergelegd, zodat wij droge voeten bleven houden. We liepen over beekjes, moerassen, langs watervallen en door het bos.

DSC04569

DSC04620

DSC04606

Oké, na 8 kilometer waren we dit ook wel weer zat. Maar dat veranderde toen we eindelijk het bos uitliepen en zagen wat er voor ons lag: de bergen van de Connemara. Prachtig! We hebben even stil gestaan om te genieten.

DSC04624

DSC04627

Vanaf hier was het nog zo’n 4 kilometer naar onze Airbnb voor die nacht. Deze kilometers waren zwaar, lang en saai. We hadden misschien wel mooi uitzicht, maar we liepen langs een weg waar de auto’s heel hard reden en waar wij iedere keer een heel eind de berm in moesten. Het was soms een beetje eng. We waren wel weer blij toen we eindelijk onze Airbnb bereikt hadden. Blij omdat we er eindelijk waren, blij om het mooie huis, blij met de supervriendelijke host en blij met het uitzicht.

DSC04641

DSC04646
Het zal je achtertuin maar zijn…

We hadden spierpijn in onze benen en ik ook nog in mijn rug. We waren moe. Reken maar dat we heerlijk hebben geslapen die nacht!

23 juli 2017, Leenaun – Ierland
Hikedag 2: Maam – Leenaun (23 km)

Uiteraard werden we vandaag wakker met spierpijn. Gek genoeg was de spierpijn in mijn rug verdwenen. Veel ervaren hikers zegen dat je last van je rug gaat krijgen, vooral de tweede dag, maar wij zijn daarin kennelijk uniek. Wij voelden niks meer. Alleen maar mooi meegenomen natuurlijk! Onze host heeft ons kennis laten maken met het Ierse ontbijt: worstjes, gebakken bacon, scrambled eggs en toast. In Nederland had ik niet gedacht dat ik zo’n ontbijt weg zou kunnen krijgen. Het was heerlijk.

Het werd nog beter. Vandaag zou met 29 kilometer de zwaarste wandeldag worden, maar onze host was zo vriendelijk om ons de eerste 6 kilometer op weg te helpen met de auto. Daar waren we heel blij mee, want het scheelde wel een uur lopen en natuurlijk heel wat kilometers. Hij heeft ons afgezet onderaan een berg. Vanaf daar konden we echt niet verder met de auto.

DSC04668.JPG

De wandeling begon gelijk met een steile klim naar Maumeen. Dat is een klein bedevaartsoord boven op de berg met een prachtig uitzicht! De klim was zwaar, maar als je dan boven bent, heb je ook wat.

DSC04669

DSC04683

DSC04694

Ik wist tijdens de klim dat er ook een afdaling zou komen (logisch hihi). Balen, want ik houd niet van afdalen. Op een of andere manier kunnen mijn knieën dat niet aan ofzo, hoe ik het ook probeer.  Algoed, de prachtige omgeving motiveerde mij om door te gaan. Dat was sowieso iedere keer zo het geval. Je geniet van de omgeving en je gaat alleen maar meer zien door gewoonweg door te lopen.

DSC04710

DSC04716
Ierse file

DSC04727

Nadat we er al bijna 20 kilometer op hadden zitten, zijn we verkeerd gelopen. Dit kwam vooral doordat de route op onze kaart anders stond aangegeven dan de bordjes. Ergens was er een miscommunicatie en dat zorgde ervoor dat we meer kilometers liepen dan nodig. Nou, we waren vrij hopeloos. Helemaal omdat we er net achter waren gekomen dat het vanaf Leenaun, onze ‘eindbestemming’, nog zo’n 10 kilometer was naar ons hostel. We hadden al wel besloten dat we vanaf daar een taxi zouden nemen, omdat onze benen niet nog 10 extra kilometers aankonden. We zouden dus nog vanaf de plek waar we verkeerd gelopen waren tot ons hostel nog zo’n 20 kilometer moeten. Tsja, wat doe je dan. Oplossing: bij een random huis aanbellen en vragen om een lift tot in ieder geval Leenaun. En ja hoor, bij het eerste beste huis waar er mensen thuis waren, waren de bewoners bereid om ons een lift te geven. En in plaats van ons in Leenaun af te zetten, hebben ze ons helemaal naar het hostel gebracht. Zo lief!

DSC04734
Het fjord bij Leenaun. Tevens ook het enige fjord in heel Ierland

Voor de mensen die denken: huh? Liften? Is dat wel verstandig als twee jonge meiden? Oké, ik zou het in Nederland of in Frankrijk niet graag hebben gedaan, maar we waren echt heel moe en moesten echt nog ver. Plus dat we de Ieren in korte tijd hadden leren kennen als hele vriendelijke, gastvrije mensen die graag klaarstaan voor anderen. We vertrouwden het wel.

In het hostel hebben we volop genoten van een heerlijk diner met toetje (lees: brownie met heeeeeel veel chocola). Daar waren we echt aan toe. Mijn tenen waren overigens ook echt drama, want er zaten overal blaren… Gelukkig konden we snel slapen en onze vermoeide spieren hadden wel wat rust verdiend.

24 juli 2017, Drummin – Ierland
Hikedag 3: Hostel Leenaun – Drummin (17 km)

Au, au, au! Wat waren die eerste kilometers pijnlijk vandaag. Ik vroeg me op het begin van de wandeling echt af of ik vandaag wel 17 kilometer kon lopen. Gelukkig zaten we er allebei na een paar kilometers er wel weer in en ging het wel prima. Tot de steile klim. Dat was warm en best zwaar. Wat trouwens wel fijn was, is dat we tijdens alle dagen van de hiketocht geen druppel regen hebben gevoeld. Het was daarentegen heerlijk weer. De zon scheen en het was iedere dag zo rond de 22 graden. Daar hebben we het zo mee getroffen! Maargoed, na een zware klim komt, zoals ik eerder ook al zei, een afdaling. Nee, die afdaling was niet leuk vanwege mijn pijnlijke knie. Gelukkig heb ik het overleefd, mede dankzij lieve Annemarije! Zo fijn dat je op zulk soort momenten samen bent en dat we elkaar er dan doorheen kunnen slepen.

DSC04739

DSC04755

DSC04757

DSC04741

Na de afdaling was het niet ver meer naar Drummin. Toen we daar waren, hebben we de eigenaren van ons B&B voor die nacht gebeld om te vragen of ze ons op wilden halen. Aangezien de wandeling van Leenaun tot Drummin loopt en het vanaf Drummin nog 6 kilometer naar de B&B is, bieden zij deze ‘transportservice’ aan. Daarnaast zijn ze ook nog eens de enige B&B in de wijde omgeving. Eigenlijk zou het een B&D&B moeten heten, want we hadden een Bed, een Diner en een Breakfast.

We hebben er dus heerlijk gegeten en een heel rustige avond gehad. Wat trouwens ook wel grappig was,was dat we tijdens de wandeling eerst een groep Belgen tegenkwamen en daarna een Nederlands stel. Drie keer raden waar zij overnachtten? Juist, in dezelfde B&B als wij. Reuzegezellig natuurlijk!

25 juli 2017, Westport – Ierland
Hikedag 4: Drummin – Westport (15 km)

Onze laatste wandeldag! De eigenaar van de B&B heeft ons en het Nederlandse stel een eind op weg geholpen met de auto. De laatste kilometers naar Westport, onze eindbestemming, gingen heel snel en soepel.

DSC04784

DSC04793

DSC04800.JPG

DSC04817.JPG

Voor we het wisten, waren we in het mooie stadje. Zo vroeg, dat we nog niet eens in onze Airbnb konden. Daarom hebben we ons de hele middag vermaakt ergens op een terrasje, gekaart en later Carcassonne (ons lievelingsspel) in het park gespeeld. Na het diner zijn we naar onze Airbnb gegaan en hebben we eigenlijk net als elke avond gedoucht, blaren getapet, Carcassonne gespeeld  en zijn we vroeg gaan slapen.

26 juli 2017, Wicklow – Ierland

 Vandaag was een dag die voornamelijk bestond uit reizen. We liepen van onze Airbnb naar het station in Westport. Daar namen we de trein naar Dublin Heuston. De treinrit duurde ongeveer 3 uur en verliep heel snel. De Ierse treinen zijn trouwens erg mooi en schoon. In Dublin moesten op zoek naar de fietsverhuur, maar omdat de trein eerder aankwam dan gepland, moesten we eerst nog even wachten tot we de fietsen konden huren. Daarom hebben we om de tijd wat te doden in het park gezeten en (uiteraard) Carcassonne gespeeld. Als je me ergens blij mee kunt maken,is dat wel met een potje Carcassonne. Dat is echt mijn all time favorite spel. Maar goed, na een tijdje wachten, konden we eindelijk de fietsen ophalen. Waaah, fietsen in Ierland is zo anders, helemaal in Dublin. Ze rijden natuurlijk allemaal aan links en het is zo, zo ontzettend druk. Het barst er echt van het verkeer. Gelukkig hebben we het overleefd. Toen werd het tijd voor de volgende uitdaging: met de fiets in de Ierse trein. Ugh, wat een verschrikking! De gangetjes waren echt te smal en de aparte plek voor fietsen was geen optie, omdat de deur ‘out of order’ was. Wat waren we blij dat we eindelijk is Wicklow waren. Daar zijn we zo snel we konden (het verkeerd fietsen niet meegerekend) naar onze Airbnb gefietst. Eindelijk rust. Zo’n reisdagje leek wel fijn na zo’n lange wandeling, maar het was toch best vermoeiend!

27 juli 2017, Annemoe – Ierland

Dit was de eerste dag dat we zelf voor ontbijt moesten zorgen. Het was ook de eerste dag dat dit niet per sé heel erg was. Onze Airbnb was heel dicht bij de winkel. Na het ontbijtje zijn we op de fiets Wicklow ingegaan en hebben we het kleine havenstadje ontdekt. Het weer was niet geweldig, maar de regen viel mee.

DSC04858.JPG

DSC04854.JPG

DSC04872.JPG

Vanaf Wicklow fietsten we zo’n 15 kilometer naar Annemoe, een klein gehuchtje in de buurt bij Glendalough. Daar zouden we twee nachten blijven. Die fietstocht was geen pretje, want we moesten bijna alleen maar klimmen. Gelukkig hebben we het overleefd. We keken onze ogen uit toen we onze verblijfsplek voor de komende dagen zagen: zoooo’n mooi huis! En de gastvrouw, een vrouw van 75, was zo lief. Bij ons ontvangst kregen we alle twee een hele dikke knuffel van haar en daarna een lekkere kop thee. Zij was onze Ierland-oma. De kamer was ook echt prachtig! In onze slaapkamer zat een raam met een vensterbank die iedere vrouw volgens mij wel wenst.

DSC04890.JPG
Wat een tuin!

660.jpg

We hadden boodschappen gedaan in Wicklow, zodat we zelf konden koken en zo dus geld bespaarden (we blijven studenten hihi). Verder hebben we een heerlijke rustige avond gehad en keken we vooral uit naar de volgende dag.

28 juli 2017, Annemoe – Ierland

Eindelijk! We konden uitslapen, zo fijn! Toen we beneden kwamen, stond er een heerlijk ontbijt met onder andere zelfgebakken brood voor ons klaar. Daar hebben we natuurlijk heel erg van genoten. Rond de middag zijn we op de fiets naar Glendalough gegaan. Dat is een erg toeristisch plekje midden in de Wicklow Mountains. Heel vroeger was hier een klooster gesticht door St. Kevin. Nu zijn er vooral ruïnes en heel veel oude graven. Klinkt misschien gek, maar het had wel iets. Beetje jammer dat het zo ontzettend toeristisch was.

DSC04907

Men vermoed dat dit de eerste plek is waar het christendom in Ierland zich settelde. Vanuit hier heeft het zich verder door het land verspreid. Alles wat we zagen was dus heel oud. Er stonden ruïnes die dateerden uit de zesde en en zevende eeuw. Ze schijnen bij de oudste overblijfselen van het christendom in Europa te horen.

DSC04910.JPG

DSC04949.JPG

Glendalough heeft zijn naam te danken aan de twee meren die in hetzelfde dal liggen. Daar kun je heel makkelijk even heen wandelen en dat hebben wij uiteraard even gedaan. Wat een mooie omgeving!

DSC04924.JPG

DSC04944.JPG

Na de lunch en het kopen van souvenirtjes, zijn we weer rustig richting Annemoe gefietst. Daar hebben we opnieuw genoten van een eigen gekookte maaltijd, de rust, de mooie tuin en de perfecte vensterbank (waar we (uiteraard) Carcassonne in speelden).

29 juli 2017, Dublin – Ierland

Hoewel we er nog wel een week konden blijven, moesten we vandaag toch afscheid nemen van het mooie huis en onze lieve host. Bij ons afscheid kregen we opnieuw een dikke knuffel. Ja, deze plek gaan we echt missen!

We moesten van Annemoe naar Bray fietsen. Dat was een fietstocht van zo’n 25 kilometer en het was de beste fietstocht ooit. We hoefden namelijk bijna alleen maar te dalen. Op het laatst was het wel even spannend, want de weg waarop we fietsten kwam uit op een snelweg. Tsja, wat doe je dan. Juist, in Ierland fiets je dan gewoon langs de weg. Best eng hoor! Wij een beetje over de vluchtstrook a.k.a. fietspad fietsen, terwijl er auto’s naast je met 100 km per uur voorbij razen. But we survived!

DSC04970.JPG
De Wicklow Mountains

In Bray hadden we nog even tijd voordat de trein naar Dublin vertrok, dus zijn we nog even naar het strand gegaan. Helaas hadden we niet voldoende tijd om de zee in te gaan, anders hadden we dat zeker gedaan.

DSC04977.JPG
Ik ontdekte net pas de vogel die mijn foto in is gevlogen…

Het moment van verschrikking was wieder da: met de fiets in de trein. Ugh, ik wil er niet over schrijven. Eén woord: drama. In Dublin hebben we zo snel mogelijk de fietsen weer teruggebracht en zijn we op zoek gegaan naar onze volgende Airbnb. Dat was een prima plekje, maar niks kon natuurlijk meer tippen aan het perfecte plekje in Annemoe. We hebben ergens wat in een Ierse pub gegeten en zijn daarna ook vroeg naar bed gegaan.

30 juli 2017, Dublin – Ierland

De stad ontdekken: dat stond vandaag op de planning. We zijn na het ontbijt rustig op pad gegaan. Al snel waren we bij Trinity College, dé universiteit van Dublin. Deze is heel oud en heeft ook een heel oude bibliotheek. Ik had voor Dublin één bezienswaardigheid op mijn wishlist: dit gebouw vol met boeken. We moesten er even voor in de rij staan, maar dan heb je ook wat. Ik keek mijn ogen uit. Wat een boeken (en wat een toeristen)!

DSC05005.JPG

DSC05014.JPG

Na ons bezoekje aan deze mooie campus, zijn we doorgelopen naar Christ Church Cathedral en St. Patricks Cathedral. Deze waren helaas nog niet open voor bezoekers, omdat er diensten waren. We liepen terug richting het station via de leuke straatjes rond Temple Bar, de bekendste pub in Dublin.

DSC05034

DSC05047

Ik zeg station, omdat we in een buitenwijk van Dublin moesten zijn voor een high tea en we konden daar het beste komen met de trein. Het was nog een eindje lopen, maar de high tea was echt heerlijk. Er waren heerlijke hapjes, en die scones. Ja, ik heb nog nooit zulke lekkere scones in mijn leven gehad. Het was genieten! Bedankt Annemarije (het was mijn verjaardagscadeautje). Much love!

Weer terug in het centrum van Dublin zijn we op zoek gegaan naar meer souvenirtjes en later naar een plek waar we wat konden eten. We hebben niet veel meer gedaan en vooral genoten van deze laatste avond.

31 juli 2017, Home Sweet Home – Nederland

Onze laatste dag in het mooie Ierland…
Wat er op onze planning stond: vroeg uit bed, Dublin bekijken vanuit de Hop-on, Hop-off bus en de twee kathedralen bezoeken. Daarna zouden we een andere bus nemen die ons naar het vliegveld moest brengen. Het was wel fijn om even in de Hop-on, Hop-off bus te zitten en Dublin van een afstandje te bekijken. Zo konden onze benen rusten en hoefden we minder ver met tas te lopen.

De kathedralen waren heel erg mooi. Opnieuw jammer dat er veel mensen waren, maar deze bouwwerken waren zeker een bezoekje waard.

DSC05152

DSC05154

Het was al haast tijd om de bus naar het vliegveld te nemen, maar we wilden nog even langs de grote Guiness brouwerij. Guiness is hét biermerk van Ierland. We hadden geen tijd voor een rondleiding, maar het was wel even mooi om het van buiten te zien.

DSC05159
Zoooo’n groot gebouw!

Daarna moesten we wel echt opschieten. We zaten een beetje in de stress, omdat we iets later waren dan gepland, maar uiteindelijk waren we ruim op tijd op het vliegveld. Vanaf daar ging het allemaal heel snel. De bagage inchecken en de douane was zo gebeurd. Daarna hadden we zelfs nog even tijd om ergens snel iets te eten. Het duurde wel even voordat we het vliegtuig in konden vanwege wat vertraging, maar de vlucht zelf ging heel voorspoedig. Met als kers op de taart: een prachtige zonsondergang!

747.JPG
Wat een voorrecht om zo’n mooie zonsondergang vanuit het vliegtuig te bekijken!
761.jpg
Helaas, einde vakantie 😦

Wat een vakantie was dit, wat hebben we ontzettend veel en mooie dingen gezien, met als absoluut hoogtepunt: de vierdaagse hiketocht. Het was soms zwaar, maar ik had het voor geen goud kunnen missen. Juist doordat we zoveel hebben gelopen, hebben we dingen gezien die we anders nooit te zien zouden krijgen. Het was geweldig, een van de tofste ervaringen in mijn leven!

We hebben Ierland leren kennen als een land met ongerepte, prachtige natuur met ruige bergen en liefelijke heuvels. We hebben de Ieren leren kennen als een gastvrij, vriendelijk volk dat trots op hun land is en graag voor iedereen klaarstaat. Ierland, mooi land met je mooie natuur en je leuke mensen.

Ierland, fantastisch land!

2 gedachten over “The Ireland diary

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: