Back to reality

Maandagmorgen 4 september. Ik schrik wakker van de wekker die echt veel te vroeg gaat: om 05:25. Ik draai me nog een keer om en val weer in slaap. Helaas niet voor lang, want vijf minuten later gaat de volgende wekker alweer. Dapper spreek ik mezelf toe. “Je kunt het Linda, het is vroeg, maar je hebt geen keuze, je moet uit bed nu.”

Ik spring met moeite mijn bed uit, kleed me aan, eet mijn brood, poets mijn tanden, pak mijn koffer, gris de autosleutels uit de la, gooi mijn spullen in de auto en sjees naar station Wezep. Ik doe mijn best om de trein van 06:30 van Wezep naar Utrecht te halen. Natuurlijk doe ik té hard mijn best en ben ik tien minuten te vroeg. Er zit niets anders op dan tien minuten wachten. Het is koud buiten en ik heb spijt dat ik mijn spijkerjasje aan heb in plaats van mijn warmere zomerjas. De bellen van de spoorwegovergang rinkelen en de intercity komt voorbij razen. De wind die de razendsnelle trein veroorzaakt doet me rillen. Brrr, het is echt koud.

De trein komt. Ik druk op het knopje en de deuren gaan open. Ik loop naar boven en zoek een mooi plekje uit. Omdat ik niet weet wat ik anders moet doen, pak ik mijn boek uit mijn tas en begin ik te lezen. Ik lees het boek “De branding” van Minette Walters. Op zich een prima boek, maar niet het beste boek dat ik ooit heb gelezen. Station na station volgt. Meer mensen stappen in. Het wordt vol in de trein en ik verbaas me dat er zo veel mensen op dit vroege tijdstip deze trein moeten halen.

Amersfoort. Hier moet ik eruit. Ik wurm me door de vele mensen heen naar buiten. Buiten word ik gelijk overvallen door de frisse wind. Het perron staat vol. Al deze mensen moeten of met de intercity naar Amsterdam of naar Utrecht. Ik moet naar Utrecht. De trein komt het station binnen rijden. Ik moet in het voorste treinstel en dan in het achterste gedeelte, want daar zit Eline. Ik loop in een keer de goede coupé in en spot Eline bijna gelijk. Vanaf nu is de reis veel gezelliger, want we hebben elkaar de hele zomer maar 2 keer gezien. Er is genoeg te kletsen dus.

Ongeveer tien minuten later rijdt de trein station Utrecht binnen. We lopen de trein uit richting de roltrappen, want we hebben geen zin om onze zware koffers de trap op te tillen. In een half uur tijd moeten we zorgen dat we naar de wc zijn geweest en ontbijt inclusief koffie hebben gescoord. Dat is natuurlijk helemaal geen probleem, want je kunt veel doen in een halfuur tijd. Nadat we koffie hebben gescoord, lopen we rustig naar perron 18, waar de intercity richting Maastricht zal vertrekken. We hoeven gelukkig niet lang meer te wachten.

In de trein settelen we ons voor de twee uur-durende rit naar het zuiden van Limburg. Hoewel we deze reis al heel vaak hebben gemaakt, moeten we toch weer heel erg wennen. Het is toch wel weer twee maanden geleden dat we dit traject voor het laatst hebben afgelegd. Vandaag is het begin van een nieuw schooljaar waarin we deze reis weer heel vaak gaan maken. Station ’s Hertogenbosch, Eindhoven, Weerd, Roermond, Sittard en als laatste station Maastricht. De tijd vliegt voorbij en voor we het weten zijn we er.

We verzamelen onze spullen, lopen de trein uit, checken uit en gaan op zoek naar bus 2 richting Malberg. We vinden hem snel. Het is overduidelijk dat het schooljaar weer is begonnen, want de bus zit echt propvol met bijna alleen maar studenten. Een voordeel: als de bus bushalte Hogeschool Zuyd voorbij is, is de bus ook bijna leeg. En de school raakt alleen maar voller.

We beginnen het schooljaar in lokaal BR.B.10 waar we het vak Engels vertalen hebben. Als we het lokaal binnenlopen zien we veel nieuwe gezichten, want de Duitse klas is samengevoegd met de Franse klas. Vorig jaar begonnen ze op de Vertaalacademie met zo’n 130 studenten. Het zijn er nu nog maar zo’n 37.  Bizar, maar ergens kunnen we trots zijn dat wij daar gewoon bij horen.

Na Engels Vertalen hebben we IT, een tussenuur, weer Engels en we sluiten de lesdag af met Tolkvaardigheden Duits. Het is inmiddels 16:30 en we zijn heel moe. Wat wil je ook als je zo vroeg uit bed moet, een lange treinreis en een eerste lesdag achter de rug hebt.

We lopen terug naar de bushalte waar we wachten op de bus die ons weer naar het station brengt. Die komt gelukkig al snel. Bij het station nemen Eline en ik ‘afscheid’, want zij loopt vanaf daar naar haar kamer en ik moet nog een andere bus nemen naar mijn kamer. Gelukkig hoef ik niet lang te wachten en vijf minuten later ben ik ook in mijn kamer. Het is 17:00. Ik ben moe, maar ik moet nog bedenken wat ik ga koken en boodschappen doen. Eerst plof ik neer op bed om even vijf minuten gewoon te zitten en de dag te overdenken.

Ja, ik realiseer me dat ik na één dag weer helemaal terug ben, terug in de realiteit.

 

2 gedachten over “Back to reality

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: