Via Alpina – Wandelen in de Zwitserse Alpen

Een hiketocht maken in de Belgische Ardennen, dat was het vakantieplan van Benjamin en mij. Die plannen veranderden iets nadat Benjamin een nieuwe tent had gekocht. Want waarom naar de Ardennen gaan, wat voor ons ‘Maastrichtenaren’ om de hoek ligt, als we ook verder kunnen, naar de Alpen bijvoorbeeld. Dat leek ons wel wat, dus na een zoektocht naar een lange afstandswandeling in de Alpen, hadden we de keuze gemaakt: het zou Zwitserland worden. Een laatste vraag restte, konden we een auto mee? Ook daar kwam snel genoeg een positief antwoord op. Zwitserland, here we come!

Na de nodige voorbereidingen, stappen we dinsdagochtend 11 augustus in de auto op weg naar Zwitserland. De reis verloopt heel voorspoedig en rond een uur of 15:00 arriveren we in het dorpje Meiringen, waar de wandeling begint. We zijn van plan om een deel van de Via Alpina te lopen, een lange afstandswandeling die door de gehele Alpen heen leidt. Het idee is om niet in hotelletjes of berghutten te overnachten, maar te wildkamperen in de bergen. Omdat we de eerste nacht ook al in de tent willen slapen, moeten we gelijk al een stuk wandelen. Je mag namelijk officieel alleen boven de boomgrens zomaar je tent neer zetten. Maar we vinden het niet erg om na een lange tijd in de auto te hebben gezeten ook nog een stuk te wandelen. De eerste indruk van Zwitserland is namelijk geweldig, dus we snakken ernaar om dit land verder te ontdekken. 

Lachende hoofdjes zo aan het begin van ons wandelavontuur

De wandeling leidt ons gelijk al langs de Reichenbachfall, een grote en imposante waterval. We staan even stil en genieten van de natuurkracht en de frisse omgeving rondom de waterval. Daarna klimmen we verder uit het dal van Meiringen richting Rosenlaui. Al snel spotten we de eerste hogere bergen met gletsjers en sneeuw.

Na zo’n 5-6 kilometer lopen dreigt er regen en onweer, dus we willen zo snel mogelijk de tent neer zetten. We zitten nog niet helemaal boven de boomgrens, maar we vinden uiteindelijk een verscholen plekje in het bos met aan de ene kant een rivier en de andere kant een weiland met koeien. Oh en met, en voordat ik het vergeet te zeggen, uitzicht op de gletsjer. 

We genieten van onze eerste avond in de natuur, eten onze snelkookpasta met pesto en salami en gaan vroeg slapen. Hierin merk je dat wanneer je niet veel hebt, je gaat leven in het ritme van de natuur. We slapen als het donker is en worden wakker wanneer de zon ons wekt. De geluiden die je hoort zijn de geluiden van de natuur, het bruisen van het water en de bellen van de alpenkoeien. 

Onze eerste ochtend is rustig. We ontbijten en maken ons klaar voor onze eerste échte wandeldag. De zon schijnt en we voelen ons goed uitgerust. Rond een uur of 10:00 zetten we de pas erin richting de eerste bergpas die we beklimmen, de Große Scheidegg. We blijven ons verwonderen over alles wat we zien en we voelen ons klein door de machtige bergen om ons heen. Overal om ons heen zien we bosbessen, bosaardbeitjes en frambozen. De kleuren van het fruit, het groen en de lucht zijn zo intens mooi. 

Bovenop de bergpas zien we het dal met Grindelwald voor ons, spotten we nieuwe bergtoppen, waaronder de Eiger, en zien we nieuwe gletsjers. Vol goede moed beginnen we aan de afdaling, het deel van de wandeling waar ik het meest bang voor ben. Ik krijg namelijk snel last van mijn knieën, dus ik moet een manier van afdalen uitvogelen waarmee ik ze zo min mogelijk belast. Dat lukt gelukkig. Ondanks dat het uiterst vermoeiend is voor mijn spieren, blijven mijn knieën ongedeerd. 

Grindelwald is het eindpunt van de eerste etappe, maar omdat wij daar onze tent niet neer kunnen zetten, moeten we nog een stuk lopen van de volgende etappe. Als we al een eind op weg zijn, begint het heel hard te regenen. Samen met een ander stel dat we eerder die dag tijdens de wandeling ontmoet hadden, schuilen we in een stationnetje waar we ons wassen in het toiletgebouw (persoonlijke hygiëne is soms ver te zoeken op zo’n hiketocht) en onze maaltijd eten. Vlak voordat het begint te schemeren is het droog en lopen we verder op zoek naar een geschikte plek waar we onze tent neer kunnen zetten. De tent zetten we in de schemering op en staat als het helemaal donker is. Daarom duiken we gelijk ons bed in.

De volgende ochtend worden we wakker van het stralende zonlicht. Nu het licht is, zien we dat we naast een van de wanden van de Eiger hebben geslapen. Het is een heerlijke ochtend, alleen kunnen we niet zo langzaam opstarten als de vorige ochtend. Ze geven namelijk later op de dag regen op, dus we willen dan al zo ver mogelijk op weg zijn richting Lauterbrunnen, de eindbestemming van de tweede etappe. 

De klim naar de tweede bergpas, de Kleine Scheidegg, is wederom prachtig. Met de machtige Eiger, Mönch en Jungfrau voor ons, wandelen we gestaag naar de bergpas. Vandaar hebben we een prachtig uitzicht.

Lang blijven we niet stilstaan, want vanuit de verte zien we de donkere wolken al aankomen. Het begint gelukkig pas te regenen en te onweren op het moment dat we de boomgrens weer gepasseerd zijn. We hebben dus bescherming van de bomen. Toch slaat er heel dicht bij de bliksem in, waardoor we opgeschrikt worden door een enorme knal en de schreeuw van een geit die kennelijk ook schrok van het onweer. De afdaling naar Lauterbunnen is heel zwaar en stijl. Door de regen is het pad heel glibberig. Op een klein slippertje na, gaat het gelukkig goed en komen we heelhuids aan in het dal van Lauterbrunnen. 

Lauterbrunnen

Het dorpje zelf houden we mis, omdat we wederom alvast een deel van de volgende etappe willen lopen. We beginnen aan onze klim naar het dorpje Mürren, waar we op tijd willen zijn, want we moeten nog inkopen doen. Onderweg stoppen we even om echte Alpenkaas te halen bij een lokale boer. We bereiken op tijd de supermarkt. Daar ontmoeten we ook hetzelfde stel weer als de dag ervoor. Zij slapen die nacht in een hotel, omdat ze heel veel regen opgeven. Wij besluiten om toch in de tent te slapen, dus na de inkopen zijn we doorgelopen op zoek naar een geschikte plek voor de tent. Die vinden we uiteindelijk dankzij een boer, die ons een mooi plekje wijst in wat vermoedelijk zijn weiland is. Gelukkig ook net op tijd, want zodra de tent staat, begint het te stortregenen en te onweren. Daar stopt het niet mee tot de volgende ochtend. Onze avondmaaltijd slaan we daarom maar over – we eten wat nootjes en chocola. 

Snel een foto voor de regenbuien losbarstten

We worden wakker na een ontzettend natte nacht, waardoor we ook niet heel ontspannen hebben kunnen slapen. De tent heeft het gelukkig gehouden, maar helemaal droog is ‘ie niet. Pas rond 8 uur is het droog, dus we zitten relatief laat aan het ontbijt. Doordat we de avond ervoor niet goed hebben gegeten, hebben we veel trek en ontbijten we met gevulde pasta. Ik heb, ondanks het tijdstip, volgens mij nog nooit zo genoten van pasta. Deze ochtend doen we wel heel rustig aan. We hebben namelijk al een groot deel van de etappe gelopen en we vinden dat we een rustige ochtend verdiend hebben. Bovendien moet de tent ook drogen. Dat laatste gaat wat moeilijk, omdat de zon niet echt doorbreekt. Ergens vinden we dat heel jammer, omdat we misschien wel op het mooiste overnachtingsplekje staan tot nu toe. Als de toppen namelijk niet in de wolken hadden gezeten, hadden we uitzicht gehad op de Eiger, Mönch en de Jungfrau. 

Rond half 12 vertrekken we en beginnen we aan de wandeling naar de Sefinenfurgge pas. We ontmoeten Chris, een vijftiger die meerdere lange afstandswandelingen heeft gedaan en nu dus aan de Via Alpina is begonnen. Het is een econoom dus het klikt goed tussen Benjamin en hem 🙂 

Het laatste deel van de klim naar de bergpas is heel zwaar. Gevoelsmatig stijlrecht naar boven. Eenmaal boven genieten we helaas niet van het uitzicht, want het is erg mistig en nat. In plaats daarvan genieten we van het landschap waarin we ons bevinden. Is het een berg of is het de maan? 

Maanlandschap

De afdaling gaat redelijk voorspoedig. We worden overvallen door een flinke regen- en onweersbui, maar gelukkig hebben we een plekje gevonden waar we kunnen schuilen. We besluiten om door te lopen naar Griesalp, de eindbestemming van de derde etappe, en daar vervolgens te beslissen of we die nacht in de tent willen slapen of in een hotel. We hebben namelijk geen zin in weer zo’n natte nacht. Vlak voor Griesalp komen we langs een kampeerveldje waar ook al tenten staan. We vragen naar de weersvoorspellingen. Daar ontmoeten we ook twee Nederlandse jongens, met wie we het goed kunnen vinden. We besluiten om die nacht wel in de tent te slapen, maar om de tent neer te zetten onder een afdak dat op het veld aanwezig is. De andere Nederlanders vinden dat wel een goed idee, dus zij zetten hun tent erbij. Zo hebben we een droge en erg gezellige avond met elkaar.

De volgende ochtend begroet ons met zon, veel zon. Heerlijk, want die hebben we de vorige dag niet veel gezien. We beginnen op tijd met wandelen, want ondanks dat de etappe qua kilometers niet heel lang is, is die qua hoogtemeters wel pittig. Urenlang achter elkaar stijgen we. We genieten van uitzichten en vergezichten en eenmaal boven, staan we bijna bij op de gletsjer van de Blümlisalp. Het is prachtig en we genieten ontzettend van wat we zien. Vooral ook omdat de klim ernaartoe uitdagend was, waardoor het uitzicht extra loont.

‘Afwassen’
Vers drinkwater voor de dag ‘tappen’

Na een uitgebreide lunchpauze beginnen we aan de afdaling naar Kandersteg. Die is pittig en duurt lang. Helemaal omdat ik ook mijn knieën begin te voelen en het vrij warm is. Maar om de temperatuur klagen we niet, we zijn blij dat de zon schijnt! Tijdens onze afdaling komen we langs de Oeschinesee, waarin we uiteraard even een duik nemen. Wat is het heerlijk om na zo veel dagen in het water te liggen en je even schoon te voelen.

In het allerlaatste stukje van de Oeschinesee naar Kandersteg besluiten we dat dit de laatste wandeldag was. Na vierenhalve dag wandelen voelen we ons echt voldaan, helemaal na vandaag op 2800 meter hoogte te hebben gestaan. We zoeken voor die nacht een camping waar gelukkig in de achtertuin van de eigenaren nog een plekje voor onze tent is. Die avond genieten we van een warme douche en worden we beloond met een prachtige zonsondergang. Heerlijk! 

De volgende ochtend zijn we heel moe. Het lijkt wel dat nadat we hebben besloten dat we niet verder gaan wandelen, alle vermoeidheid in ons lichaam naar boven komt. We pakken de trein vanuit Kandersteg terug naar Meiringen. Daar vinden we de auto weer en beginnen we aan onze terugweg. We overnachten in Straatsburg en genieten die avond van een overheerlijke, verse pizza. De volgende dag wandelen we even door de stad en stappen we daarna weer in de auto om langs een wijnboer te rijden. Want ja, als je dan toch in Frankrijk bent, kun je net zo goed wijn inkopen 🙂 Vanaf daar is het nog maar een paar uurtjes rijden naar Maastricht. En dat is ook goed, want het voelt toch wel weer fijn om thuis te zijn. 

Wijn inslaan bij een wijnboer in de Vogezen

Wat hebben we veel gezien en meegemaakt. En wat een kilometers hebben we gelopen, geklommen en gedaald. Ik weet niet precies hoe veel kilometer we hebben gelopen, ik vermoed zo rond de 80. Het aantal hoogtemeters (klimmen en dalen) dat we hebben gemaakt zal rond de 10.000 meter liggen. We hebben echt ontzettend genoten en kijken terug op een geslaagde vakantie. We hebben het prachtig gehad! Hopelijk kunnen jullie met ons meegenieten dankzij deze blogpost en de foto’s… En die liegen er wat mij betreft niet om 🙂

2 gedachten over “Via Alpina – Wandelen in de Zwitserse Alpen

  1. Die foto’s liegen er zeker niet om, wat een schitterende natuur. Wel heel erg avontuurlijk.
    Dank je wel dat je mij mee liet genieten van jullie prachtige vakantie.

    Knuffel van oma H.

    Verstuurd vanaf mijn iPad

    Geliked door 1 persoon

  2. Wat een mooi verslag! En wat een herinneringen aan onze vakanties in Zwitserland. Allemaal bekende plekjes! Ik zie het zo weer voor me. Schitterend!
    Wat hebben we er altijd genoten!
    Liefs, oma

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: